Ik was acht maanden lang misselijk

Tijdens haar zwangerschap gaf Soetkin (32) acht maanden lang over. Die ellende stopte pas toen haar zoontje Alexander (5 maanden) werd geboren. Ze leed aan hyperemesis gravidarum, een ernstige zwangerschapsaandoening die gepaard gaat met hevige misselijkheid en braken.

Soetkin: “Frederik en ik droomden van vier kinderen. Maar na de bevalling van ons tweede dochtertje dachten we daar helemaal anders over. Ik had heel mijn zwangerschap overgegeven, 8 maanden lang, tot in de verloskamer. Ik werd zelfs zes weken lang in het ziekenhuis opgenomen waar ze me kunstmatige voeding via een sonde gaven.”
De grote boosdoener van Soetkins leed? Hyperemesis gravidarum. Een ernstige zwangerschapsaandoening die gepaard gaat met hevige misselijkheid, braken, gewichtsverlies en uiteindelijk ondervoeding en uitdroging.

Toch opnieuw zwanger

Soetkin: “Aanvankelijk dus voor ons geen kindjes meer. Al die zwangerschapsellende wou ik nooit meer meemaken.  En toen kwam die grote babyboom in onze vriendenkring. De ene na de andere baby werd geboren. Frederik en ik raakten steeds weer vertederd en het verlangen naar een derde kindje stak toch weer de kop op. Uiteindelijk trokken mijn ouders ons over de streep. Want tenslotte duurt een zwangerschap maar negen maanden, en daarna houd je een schattige baby in je armen. Dus besloten we er toch voor te gaan en net voor kerstmis was het zover:  ik was opnieuw zwanger.”

Kerst in de zetel

Soetkin: “Wauw, ik ben nog steeds niet misselijk, dacht ik toen ik de kerstboom opzette.  Elke dag zonder misselijkheid zag ik als een overwinning. Maar een week later was het al zover. Ik was ziek en gaf constant over. Twee dagen lang. Totdat mijn mama me in allerijl naar de spoedafdeling van het ziekenhuis bracht. Ik werd afgezonderd en tien dagen mocht ik zelfs geen bezoek ontvangen. Mijn situatie verbeterde niet, maar ik mocht toch thuis kerst vieren. De rest van de familie zat aan tafel, ik lag in de zetel met een emmer erbij.”

Frederik nam alles van me over

Ook de lange maanden daarna ging Soetkin opnieuw door een hel. Ziekenhuisopnames, kunstmatige voeding via thuisverpleging … en intussen sloot ze zich zelf helemaal af van de buitenwereld.
Soetkin: “Alleen mijn man, kinderen en mama liet ik toe. Zij waren er elke dag voor me. Ik had hen broodnodig. Van zodra ik rechtop in bed zat, gaf ik over. Ik had stilte en rust nodig. Lange tijd was ik er niet als mama of partner en dat deed pijn. Voor de meisjes moet dit een moeilijke periode geweest zijn. Maar Frederik ving alles perfect op. Hij kookte, hij waste, hij zorgde voor de kinderen. Ze deden dat zo goed met z’n drieën.”

Bevoorrechte positie

Soetkin: “De gedachte dat alles na de bevalling voorbij zou zijn, daar trok ik me aan op. We wisten ook dat ons kindje niets tekortkwam. Als een kleine parasiet nam hij alles wat hij nodig had. Een hele geruststelling. In diezelfde periode had mijn nicht ook borstkanker. Ook zij moest overgeven, maar dan wel door de chemo. Dat deed me ineens mijn situatie heel erg relativeren. Mijn man en ik leefden naar iets moois toe. Terwijl mijn nicht … zij had geen enkele zekerheid over haar toekomst. Ik besefte plots dat ik in een bevoorrechte positie zat, ondanks alle ongemakken.”

Hij was het allemaal waard

Het zoontje van Soetkin en Frederik was uitgerekend op 4 augustus. Maar omdat hij niet leek te willen komen, werd de bevalling ingeleid. Enkele uren later kwam  Alexander ter wereld. Voor Soetkin al vanaf dag één het mooiste jongetje van de hele wereld. Hij was zeker die lijdensweg waard geweest.
Soetkin: “Ik genoot zo van dat derde kindje. Nog veel intenser dan na de bevallingen van mijn dochtertjes. Bovendien was met de komst van Alexander in één klap ook de misselijkheid weg. Een dubbel cadeau, zeg maar. Ik voelde me top. Alsof ik de hele wereld weer aankon. En dat is nog altijd zo. Alexander is nu vijf maanden oud. Zo blij dat hij er is. Dit was de beste beslissing van ons leven. En nee, dat vierde kindje komt er niet. Ons gezin voelt helemaal compleet en dat geluk laten we door niets of niemand nog verstoren.”

Wist je dat …

  • … milde misselijkheid een van de bekendste symptomen van een zwangerschap is? 80 % van de zwangere vrouwen zou tussen de 13de en de 20ste week  in meer of mindere mate last hebben van zwangerschapsmisselijkheid.
  • … extreme zwangerschapsmisselijkheid  – hyperemesis gravidarum – voorkomt bij 0,5 tot 2 % van de zwangerschappen? Die misselijkheid beïnvloedt het leven van bijna mama’s zodanig dat ze niet meer in staat zijn om te eten, drinken, werken of het huishouden te doen.
  • … in sommige gevallen hyperemesis gravidarum kan leiden tot ernstige depressie?