Wanneer een depressie het grote geluk verstoort

“Ik had alles om de gelukkigste moeder ter wereld te zijn, maar hoezeer ik ook mijn best deed, dat lukte niet.” Sofie, mama van Alessia ( 6 maanden), kampte sinds het begin van haar zwangerschap met een prenatale depressie. En die zette zich voort na de geboorte van haar dochter. Nu is zij gelukkig en doet ze haar verhaal.

1 op de 8 kampt met een prenatale depressie

Sofie (32 jaar) : “Toen ik hoorde dat ik 10 weken zwanger was, was ik natuurlijk blij. Maar dat gevoel verdween een maand later als sneeuw voor de zon na een vreselijke nachtmerrie. Ik weet zelfs niet meer waarover ik droomde. Maar die nacht stortte ik in. Ik sliep niet meer en was bang om alleen te zijn. Ik had hartkloppingen, de bibber in mijn lijf en huilde constant. Ik smeekte om hulp, maar voelde mij onbegrepen. Het ging niet, maar niemand kon mij zeggen wat er aan de hand was. Totdat uiteindelijk beslist werd om me te laten opnemen in het psychiatrische ziekenhuis. Voor het eerst viel het woord ‘depressie’.”

Minstens 1 op de 8 vrouwen zou te kampen hebben met een prenatale of zwangerschapsdepressie. De snelle hormonale veranderingen hebben een grote impact op de hersenen, verstoren het chemisch evenwicht en veroorzaken gevoelens van angst, nervositeit of depressie. Vooral perfectionistische vrouwen zijn het slachtoffer.

Zwanger en zit je niet goed in je vel ? Enkele tips om je te helpen.  

Postnatale depressie, meer dan gewoon ‘baby blues’

Sofie : "Mijn tweede nachtmerrie begon na een controle bij de gynaecoloog, een week voor de bevalling. Om de bevalling op te wekken, maakte de gynaecoloog met zijn vingers de vliezen van de baarmoederwand los. Maar er gebeurde niets. Ik verloor alleen enorm veel bloed. En ik had overal pijn. Enkele dagen later kwam onze dochter toch ter wereld. Mijn man, Pascal, huilde. Ik wist niet hoe ik moest reageren. Ik keek naar mijn dochter maar besefte niet eens dat ze uit mijn buik kwam. Pascal koos alleen haar naam: Alessia. Het interesseerde me gewoon niet."

"Toen ik naar huis mocht, ging het alleen maar bergaf. Mijn man deed het huishouden, zorgde voor Alessia, en voor mij. Toen hij opnieuw ging werken, sloeg ik in paniek. Mijn moeder bleef al die tijd bij me. En ik kreeg ook hulp van een zelfstandige vroedvrouw. Zij bracht me in contact met een psycholoog die gespecialiseerd was in traumatherapie. Maar ook dat hielp niet. Uiteindelijk besloten de psychiater en mijn man om me thuis te laten ondersteunen door een crisisteam. Meer dan 4 weken kreeg ik hulp. En toen vond ik eindelijk wat rust."

Kort na de geboorte en onder invloed van de sterke hormonale en lichamelijke veranderingen hebben heel wat mama’s enkele ‘huildagen’. Blijft die sombere stemming langer dan 10 à 14 dagen aanslepen, dan is er sprake van een postnatale depressie. 

De postnatale depressie in cijfers

  • Enkele generaties geleden kwam een postnatale depressie voor bij ongeveer 10 % van de pas bevallen mama’s. Vandaag kampt 12 tot 20 %van de mama’s met een postnatale depressie, in een variatie van mild tot heel ernstig. 
  • Een postnatale depressie begint meestal binnen de 6 weken na de bevalling en vertoont gelijkenissen met andere vormen van depressies. 
  • Ook vaders kunnen een postnatale depressie krijgen. Brits onderzoek wees uit dat 3 %  van de vaders na de geboorte van hun kind met depressieve gevoelens kampt. 
  • Een postnatale depressie kan jaren aanslepen. Maar met een goede emotionele en psychologische ondersteuning geneest 60 à 65 % van de moeders met zo’n depressie binnen het jaar

Van baby blues naar postnatale depressie : ontdek de verschillen.  

De gevolgen voor de baby

Sofie : “Toen ik thuis was, deed ik alles wat ik als moeder moest doen. Ik verschoonde Alessia op tijd, gaf haar eten, maar nooit had ik dat moedergevoel. Na 2 maanden thuis ging ik weer werken. Dat heeft me geholpen. Ik hou er nu vooral een schuldgevoel aan over. Zal dit later geen invloed hebben op Alessia? Ik doe nu ook alles om dit te voorkomen.”

Een baby voelt alle emoties van de mama door haar stem en gebaren en heeft behoefte aan lichamelijk contact. Een postnatale depressie kan een invloed hebben op de baby. Een gebrek aan aandacht kan de moeder/kind-relatie schaden. Sommige baby’s reageren sterk op de depressie van hun mama en vertonen soms zelf depressieve symptomen, angstaanvallen, slaap- of eetproblemen. Aarzel dus niet om hulp te zoeken!

Lees het volledige verhaal van Sofie in het Dreambaby²-magazine.