Waar blijft die roze wolk?

Mama Ellen wacht sinds haar bevalling nog steeds op de roze wolk. Ze voelt geen band met haar 3 weken oude baby en maakt zich zorgen. Is dat normaal? Komt het ooit goed? Marina De Caluwe, consulente opvoedingsondersteuning bij Kind en Gezin, geeft uitleg.

Ellen (32), mama van Leon en Liv (3 weken oud)

Mijn eerste bevalling was een droom en ik leefde wekenlang op een felroze wolk. Ik dacht dat het de tweede keer ook zo vlot zou verlopen. Niet dus. Het werd een verschrikkelijke bevalling en ik had helse pijn. Toen mijn dochtertje Liv voor het eerst in mijn armen lag, was ik vooral moe en leeg. En nu voel ik me nog steeds zo. Ik heb geen band met haar. Ik voel me een slechte mama en durf er met niemand over praten. Komt dit ooit goed?

Wat als je niet meteen een band voelt met je baby?

Marina: “Niet elke mama voelt meteen onvoorwaardelijke liefde voor haar kind. Dat kan. En er is geen reden tot paniek. Een compleet nieuw leven overvalt je, soms heb je gewoon tijd nodig om hieraan te wennen. Zeker wanneer realiteit en verwachtingen niet overeenstemmen. Na een loodzware bevalling bijvoorbeeld is de kans op het niet voelen van die band groter. Ook maakt je lichaam hormonaal heel wat mee, waardoor de band met je baby wat langer kan wegblijven.”

Last van schuldgevoel, is dat terecht?

Marina: “’Het ligt aan mij’, denken vele ouders. Of ‘Ik ben een slechte mama of papa’. Onterecht! Je kiest er als ouder niet voor, het overkomt je. Dus heb je er ook geen schuld aan. Besef dat je jezelf de tijd mag geven om je kindje te leren kennen. Maar blijf er niet te lang mee zitten, praat erover. Met Kind en Gezin, je huisarts, andere ouders. Voel je je algemeen somber? Dan kan dit wijzen op een postnatale depressie en zoek je best professionele hulp.”

Kan je die band stimuleren?

Marina: “Verleg je focus, in plaats van je een slechte moeder te voelen, leer herkennen wat je baby je wil zeggen door z’n gedrag. Zo kan je hem makkelijker geven wat hij nodig heeft. Door de dagelijkse zorg die je op die manier geeft, voelt je kindje dat je er voor hem of haar bent. Slaag je er niet helemaal zelf in, dan is het prima hulp in te schakelen van papa, oma, kraamhulp … Want als een baby te lang geen contact kan maken, haakt hij af en zoekt hij zelf geen toenadering meer. Maar baby’s zijn veerkrachtig, met de nodige zorg kan je als mama snel op een roze wolk zitten. Mét je baby.”

En wat met papa’s, wachten die ook op de roze wolk?

Marina: “Het wordt als normaal beschouwd wanneer papa’s niet meteen een band hebben met hun kind. Maar het houdt ook hen bezig, ook zij moeten zichzelf de tijd gunnen om hun kindje te leren kennen. Net als mama’s hebben papa’s een aanpassingsperiode nodig. Het is niet algemeen bekend, maar ook vaders kunnen een postnatale depressie doormaken.”