Zelfstandig én 2x mama = evenwicht zoeken

Eveline (31 jaar) en Wim (39 jaar) planden niet meteen een tweede kindje. Met een eigen interieurzaak en hun zoontje Nicolah hadden ze de handen vol. En toen kwam … Elodie! Ongepland, maar méér dan welkom. En zo bewijzen Eveline en haar man dat je met liefde hele bergen kan verzetten.

Moeilijke start

Eveline: “Mijn man Wim en ik wilden heel graag een kindje. Op professioneel vlak plande Wim de overname van de interieurzaak van zijn ouders, zelf werkte ik in vast dienstverband bij een consultancybedrijf. Het was eind 2011 en ik was snel zwanger, maar jammer genoeg was ons geluk van korte duur. We konden het verlies samen een plek geven en drie maanden later was ik opnieuw zwanger. Toen we het hartje hoorden kloppen tijdens de tweede controle waren we dolgelukkig. Maar enkele dagen later kreeg ik bloedingen en sloeg de paniek toe. De dokter schreef me drie maanden platte rust voor. Nicolah werd een maand te vroeg geboren: een prachtig kereltje met alles erop en eraan. Jammer genoeg had hij last van verborgen reflux en huilde hij vaak.  De roze wolk waar mijn vriendinnen het over hadden, was op dat moment niet voor mij weggelegd. 

Slechte timing

Eveline: “Gelukkig veranderde alles toen de kinderarts me aanraadde te stoppen met borstvoeding. Door de omstandigheden produceerde ik sowieso bijna geen melk. Nicolah kreeg aangepaste melk voorgeschreven en plots had ik een compleet andere zoon. Mijn zwangerschapsverlof was het ideale moment om de overstap naar mijn zelfstandigenstatuut voor te bereiden en Wim en ik namen samen de zaak van zijn ouders over. Ik draaide al snel bijna 7 dagen op 7 mee. Het was een bijzonder intense tijd, met lange dagen en korte nachten. Uiteraard reserveerden we ook voldoende quality time voor onze zoon. Maar aan een tweede kindje dachten we op dat moment helemaal niet.”

En dan … zwanger!

Eveline: “Door de moeilijkheden tijdens mijn vorige zwangerschappen en mijn nieuwe zelfstandigenstatuut, wilde ik nog even wachten met een zusje of een broertje voor Nicolah. Maar in januari, net na de feestdagen, voelde mijn lichaam plots anders aan … Ik was zwanger! Hoe zouden we dit tweede kindje in ons drukke leven ingepland krijgen? Gelukkig verliep deze zwangerschap helemaal anders. Ik had energie voor tien en ik kon gewoon blijven werken. Ook de bevalling verliep vlot en amper een week later was ik weer aan de slag. Elodie nam ik mee in de kinderwagen, of hield ik in een draagdoek op mijn buik. Ze was een gemakkelijke baby, maar toch was het ook een pittige tijd. Waarin ik overdag hard werkte, ’s nachts opstond om de baby eten te geven en ondertussen ook nog voor een peuter zorgde.”

Ziekenhuisopname

Eveline: “We waren van plan om Elodie na een maand naar de kinderopvang te brengen. Maar toen ze 5 weken oud was, kreeg ze RSV. Ik installeerde mijn  bureau in haar ziekenhuiskamertje en werkte soms zelfs in de badkamer om zo weinig mogelijk lawaai te maken. Het was een loodzware week. Nadien bleef Elodie heel fragiel en ik kreeg het niet over mijn hart om haar naar de opvang te brengen. Dus bleven we vier maanden lang zij aan zij. Ik aan het werk, zij in haar wipstoeltje naast mij. Ook vandaag is Elodie nog altijd een beetje ons zorgenkindje. Ze is vaak ziek. Op anderhalf jaar bleek ze zo goed als niet te zien en moest ze een bril beginnen dragen. En we ontdekten dat ze glutenintolerant is. Dat vergt extra zorg en aandacht. Aandacht waar ook Nicolah nood aan heeft.”

Kwaliteit boven kwantiteit

Eveline: “Het moederschap én hard werken : het blijft een dagelijkse evenwichtsoefening. En ja, ik kamp soms met een schuldgevoel. Net als elke werkende ouder, denk ik. Maar ik ga bewust voor kwaliteit in plaats van kwantiteit. Zo ben ik op woensdag altijd thuis. Na school brengen we samen met het gezin tijd door. En elke avond eten we samen. Dat is onze gouden regel. Wanneer de kinderen in bed liggen, ga ik vaak weer aan de slag. Dikwijls stop ik pas na elven. Ik werk echt graag, maar uiteraard heb ik soms dagen waarop ik even naar adem moet happen. Dan kijk ik naar mijn kinderen en zie ik dat ze met een grote glimlach door het leven gaan. Ze zijn gelukkig. En dat blijft ongetwijfeld mijn beste graadmeter!”

Zelfstandige en zwanger : waar heb je recht op?  

Als loontrekkende geniet je nog altijd iets meer sociale rechten als je zwanger bent en mama wordt. Maar ook als zelfstandige heb je recht op voordelen:

  • Moederschapsrust en –uitkering: je hebt recht op 12 weken moederschapsverlof. Deze dien je op te nemen binnen een termijn van 36 weken, waarbij 1 week verplicht voor de bevalling en 2 weken erna. In ruil voor de sociale bijdrage die je als zelfstandige moeder in hoofdberoep of meewerkende echtgenote betaalt, heb je na de geboorte recht op € 467,47 per week uitbetaald door het ziekenfonds.  
  • Kraamgeld: voor een eerste kindje krijg je € 1.247,58, vanaf een tweede kind ontvang je € 938,66.
  • Dienstencheques: je krijgt 105 dienstencheques, samen goed voor een bedrag van € 945.
  • Een verzekering gewaarborgd inkomen is als zelfstandige een aanrader. Indien je arts je bij ernstige complicaties arbeidsongeschikt verklaart, ontvang je een vergoeding.

Lees het volledige verhaal van Eveline en haar familie in het dreambaby-magazine. Meer tips om na de komst van je baby het evenwicht te bewaren tussen je professionele en je privéleven? Neem een kijkje in onze selectie Boeken voor ouders op de Dreambaby-webshop.