Hoe reageer je op de driftigheid en koppigheid van je peuter?

Je zal het zien, de driftbuien van je peuter beperken zich niet tot de woonkamer. Bij voorkeur zelfs barst je lieveling los in koppigheid op plaatsen en momenten dat je dat kan missen als de pest. Toegeven dan maar aan zijn willetje, om te vermijden dat omstaanders je een slechte ouder zullen vinden? Zeker en vast niet

Toegeven is negatief gedrag belonen

Als peuterlief over de grond gaat rollen omdat hij in de supermarkt geen snoep krijgt en jij geeft daar snel aan toe om hem te doen ophouden, dan geef je aan je kleuter de boodschap dat hij volgende keer best exact hetzelfde doet. Consequent neen zeggen, is de beste investering opdat hij de volgende keer twee keer zal nadenken.

Hoe moeilijk het ook is: blijf kalmer dan hij

Even driftig worden als je kind is evenmin een optie. Als je het tot een krachtmeting laat komen, is je peuter gegarandeerd de winnaar. Door te roepen en te schreeuwen geef je bovendien het slechte voorbeeld. Alleen kalmte kan je redden, hoe moeilijk dat ook is. Zeg hem klaar en duidelijk wat je van hem verwacht en leg uit waarom hij zijn zin niet krijgt en negeer hem verder. Zijn boosheid zal misschien niet voorbij zijn maar hij heeft beslist iets bijgeleerd.

Zet je peuter even buitenspel

Een beproefde methode om hevige driftbuien in te dijken is een time-out. Neem je peuter op en zet hem even in de gang. Vergeet daarbij niet te vertellen waarom je het doet en wat je verder van hem verlangt. “Mijn oren doen pijn van je gebrul. Zodra je niet meer schreeuwt, mag je weer binnen.” Op die manier doe je precies het omgekeerde van aandacht schenken. Als hij vervolgens weer kalm de kamer in komt, kan je zeggen dat je blij bent dat hij weer kalm geworden is.

Bepaal de regels

Je peuter buitenspel zetten zonder eerst de regels uit te leggen is vragen om problemen. Jonge kinderen hebben nood aan regelmaat en grenzen. Het bakent het terrein af waarbinnen ze mogen experimenteren met hun beginnende zelfstandigheid. Het maakt het leven ook voor jou veel gemakkelijker want als je peuter weet dat hij naar bed moet zodra de kleine wijzer op 7 staat, dan hoef je daar alvast niet elke dag over te discussiëren. Realistische verwachtingen voor zijn concentratievermogen en begrip voor zijn mislukkingen zijn hierbij de sleutelwoorden.

Als het teveel wordt

Het is perfect normaal dat de drambuien en de koppigheid van je peuter je op de duur teveel worden. Tenzij je wil volhouden tot hij 4 is, en het vanzelf overgaat, aarzel dan niet om op tijd hulp te zoeken. Bij Kind en Gezin  kunnen ze je zeker raad geven.